Bijbeltekst van de dag (EZBB)

Zelfs als je de Bijbel leest, is Genesis 36 een hoofdstuk waar men meestal niet veel over nadenkt. Het is een van die hoofdstukken die, eerlijk gezegd, ons doen afvragen waarom het in de Bijbel staat.

Esau, de man wiens generaties hier worden genoemd, was een zeer succesvol man naar wereldse maatstaven. Hij was de stichter van een dynastie en een natie, de vader van heersers en koningen. Hij genoot financiële voorspoed. Hij had prachtige vrouwen in zijn harem. Hij bezat politieke macht. Hij was een beroemd man in zijn tijd en nog honderden jaren daarna. En hij was een goed mens, het soort persoon dat een geweldige buurman of vriend zou zijn. Maar Esau leefde voor deze wereld en faalde daardoor jammerlijk op het punt dat er het meest toe doet: bij God. Hij was een succesvol man die naar de hel ging?

Zo schetst dit hoofdstuk, in zijn context, twee paden die zich voor ons allemaal aandienen: het pad naar aards succes, roem en macht, die snelle en zichtbare resultaten kunnen opleveren; ...en het pad van gehoorzaamheid aan Gods wil, dat veel langzamer is en minder zichtbaar in termen van beloning. Het wereldse pad richt zich op zichtbare dingen, die vanuit Gods perspectief bestemd zijn om te vergaan; Gods pad richt zich op dingen die niet zichtbaar zijn, maar eeuwig zijn en ons niet kunnen worden afgenomen (zie 2 Korintiërs 4:18). Daarom leert dit hoofdstuk ons:

Als we slagen volgens wereldse maatstaven, maar falen met God, zullen we falen waar het er echt toe doet.

Esau vertegenwoordigt de natuurlijke mens – sterk, bekwaam, onafhankelijk, in staat om de problemen van het leven met eigen middelen op te lossen. Wie hoeft er nu van God afhankelijk te zijn als hij of zij er zelf voor kan zorgen? Abraham, Isaak en Jakob, en hun onvruchtbare vrouwen, vertegenwoordigen Gods manier van werken. Hij vernedert onze trots door ons te confronteren met problemen die we niet kunnen oplossen – problemen zoals onvruchtbare vrouwen, terwijl Hij ons juist heeft beloofd ons tot een groot volk te maken. Dus wanneer we tot Hem roepen, toont Hij Zijn macht om te redden.